28/09/2003

Hallo, hier ben ik dan terug uit Corsica met het beloofde re

Hallo, hier ben ik dan terug uit Corsica met het beloofde reisverhaal. Ik denk dat je ik mij alleen maar in superlatieven zal kunnen uitdrukken, want Corsica heeft nu definief een plaatsje in mijn hart. Zoals een Franse toeriste het zo treffend uitdrukte "c'est magique". We waren in mei al een weekje in Corsica om de westkust te bezoeken en nu zijn we de 14 dagen gebleven om de oostkust van Corsica te doen. De eerste week hebben wij van particulieren een appartementje gehuurd in Cargèse. Het optrekje was wel wat oudbollig maar wel netjes en met een mooi zicht op de baai van Cargèse. Het bevond zich in een dorpshuis midden in het dorp. We waren de enige toeristen tussen de vriendelijke dorpsbewoners. Iedere morgen werden we vriendelijk begroet door de omwonenden en elke avond stond een oude dame ons op te wachten om een praatje te maken. Leuk toch ! Cargèse zelf is een  heel mooi dorpje met een erg mooie griekse kerk (katholiek met Griekse rithen). We hebben Ajaccio met zijn jachthaven en vissershaven bezocht, we zijn gaan wandelen in de bossen op de Col de Vergio, we hebben oude herdersverblijven gezien (nog in gebruik soms), en  zijn wilde zwijntjes tegenkomen. We hebben het Piana bezocht en zijn wondermooie "calanches" of kreken.  Ik kan oprecht zeggen dat deze"calanches" een van de mooiste brokjes natuur is dat ik ooit heb gezien. De hemelsblauwe lucht, de azuurblauwe zee, de oranje-rode woeste rotspartijen en de grillige kustlijn zijn een adembenemend schouwspel. Ik dan mag ik nog de heerlijke geuren van de maquis niet vergeten.
In deze kreken hebben we te voet een stukje van het oude muilezelpad gedaan dat vroeger de verbinding tussen Ota en Piana vormde.
Verder hebben we gezwommen in zee op de mooie zandstrandjes die in de diepe inhammen genesteld liggen.
De tweede week zijn we verhuisd naar Lumio. Daar hadden we wel een heel mooi appartementje vlak bij zee. De kustweg van Porto naar Calvi en Lumio is een belevenis op zich. De weg is smal, bochtig, de omgeving ongerept, onbewoond en woest en een tegenligger kruisen is soms een hele opgave.  Op de verjaardag van mijn man hebben we een voettocht gemaakt die maar liefst 6h30 geduurd heeft en ons naar de hangbrug van Spasinata voerde (na 3 h van moeizaam klauteren en klimmen). De brug is een wiebelend geval van 12 m boven de rivier en was natuurlijk een hele uitdaging. Calvi is alweer een stadje dat gewoonweg alles heeft: een leuke haven, een mooi strand, gezellige terrasjes, een Genuese Citadel en een oude binnenstad. We hebben nog heel veel door de Balagne gewaald te voet of met de wagen, bijzonder mooi dorpjes gezien, zijn door de woestijn van Agriates gereden, de streek van de Ostriconi bezocht, enz...
Wat kan ik meer van Corsica zeggen: de zon schijnt er altijd, je hebt er de zee, de bossen en de bergen (soms tot 2500 m), de natuur is er ongerept en woest, je kan er gewoon zwemmen en zonnen, je kan elke dag met auto erop uit gaan en steeds iets anders zien, je kan er wandelen alhoewel je hiervoor over stevige wandelschoenen en een goede conditie moet beschikken, en je kan er lekker eten.
Het was een heerlijke paradijselijke vakantie!
Ik heb een dagboekje van wat we dagelijks hebben bezocht en wat de indrukken ervan zijn.
Mocht iemand interresse hebben, ik wil het graag doorsturen. Ik heb trouwens ook een dagboek van onze reis van verleden jaar in Sicilië.
groetjes aan alle bloggers


18:28 Gepost door Alnie | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook | | |

Commentaren

Mijn nieuwsgierigheid was te groot! Beste Alnie,
Jeetje...je doet me letterlijk watertanden om meteen naar Corsica op vakantie te gaan. Het feit dat je alles hebt zoals ongerepte natuur, gebergte, zee en bossen... wat verlangt een mens nog meer op vakantie??? Inderdaad, die hangende brug moet een ferme uitdaging zijn geweest. Schrik zou ik zeker hebben, maar ik zou het toch net als jou als een uitdaging het willen doen. Net zoals in Frankrijk, toen we voor het eerst gingen raften...schrik dat ik had...het was niet menselijk, maar ik was anders de enige die het niet zou gedaan hebben, maar eens het gedaan was, was het van...waw...leuk, het was bijlange zo erg niet als ik dacht...het was zelfs te vlug gedaan!!! Mijn angs voor het raften heb ik in Frankrijk overwonnen op de rivier "La Durance". Het was trouwens mijn eerste reisje, seder 10 jaar, en mijn allereerste met mijn man, natuurlijk ook de eerste reis met onze kinderen. Als ik eens wat meer tijd heb, zou ik ook beter eens mijn reisverslagje opmaken, met de foto's erbij.

Nu moet ik nog wat Engels typen, maar eerst een berichtje plaatsten op mijn blogje.

Veel liefs,
Vlindertje (het wordt tijd dat ik eens mijn links bijwerk ook!!!)

Gepost door: Vlindertje | 29/09/2003

Fijn dat je weer terug bent. Hallo Alnie, fijn dat je weer terug bent.
Ik was je nog een fijne vakantie komen wensen, maar de vogel was al gevlogen.
Bedankt voor je bezoekje vandaag aan mijn blogje en kom vanavond meteen even bij jou kijken. Ik heb net je reisverhaal gelezen. Ik vind het leuk om te lezen en vind het fijn dat je er van genoten hebt. Ik zelf ben een echt huismusje, ik ben wel verschillende malen op vakantie geweest, Portugal en Spanje, allemaal heel mooi, maar ik wordt reisziek en om zelf er naar toe te rijden ben ik niet zo'n held. Ik zou wel angstig geweest zijn op zo'n gammel brugje. Leuk dat je die verhalen allemaal op schrijft, dan kan je nog lekker na genieten.
Tot blogs Alnie.

Gepost door: marian | 30/09/2003

Dank je wel.. Dank je wel voor je berichtje op mijn blogje..
Ik vind het echt heel fijn, dat je beterschapswensen doorstuurt..
Tja.. alles zal zijn tijd nodig hebben hé .. maarja..
al bij al valt het nog mee..

Nog een hele fijne dag..
enne.. tot blogs..
groetjes,
viviane

Gepost door: viviane | 01/10/2003

De commentaren zijn gesloten.