30/06/2004

Dagboek Griekenlandreis.

Ik heb het dagboek van onze reis naar Griekenland reeds op internet gezet. Wie zin heeft kan het dus lezen. Met mijn rug is het ondertussen veel beter. Ik krijg nu 3x per week kiné en eind augustus wordt in het ziekenhuis nog een rugspiertest gedaan.En nu maar hopen dat we er dan vanaf zijn. Gisteren was zo een mooie dag, we zijn 's avonds nog bij vrienden iets gaan drinken, en om in de sfeer te blijven kregen we allemaal griekse hapjes. Ondertussen is onze videofilm ook klaar, met muziek en al en is het leuk om nog eens naar de vakantiebeelden te kijken. Mijn dochter is ook klaar met de examen en nu is het nagelbijten tot 8.7.

15:55 Gepost door Alnie | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook | | |

24/06/2004

Beterschap in zicht !

Ik heb deze week in het ziekenhuis de tweede epudurale inspuiting gekregen voor mijn hernia, en voel me nu toch beter. Maar ik heb nu wel een allergie tegen de medicatie die ik neem en moet dus stoppen met de medicatie. Mijn man waakt als waakhond erop dat ik niet te veel doe, en tijdig rust neem. Ik mag dus letterlijk geen strootje van de grond rapen, want dat is niet goed voor mijn rug!. Eigenlijk is het wel lief dat hij zo bezorgd is voor mij. Ik heb ook weinig geduld, en zou wel weer alles zelf willen doen.Ik had veel bezoek in het ziekenhuis en ook nu nog komen vrienden en familie op bezoek of bellen eens op, en dat doet deugd. Deze namiddag was mijn zus hier. Ze heeft momenteel ook veel last van haar rug (artrose). Familiekwaal dus voor het ogenblik. Ik ben ondertussen bezig mijn dagboek van onze reis naar Griekenland in te tikken. Misschien zet ik wel een link op mijn blog voor diegenen die het zouden willen lezen. In ieder geval hoop ik nog altijd dat ik binnen enkele weken weer volledig fit ben, want wij zouden in september graag naar Sardinie gaan. Dat is dus alvast weer iets om naar uit te kijken.

19:07 Gepost door Alnie | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook | | |

19/06/2004

met de caravan door Griekenland

Mei 2004 – Met de caravan door GriekenlandHet is moeilijk de overdaad aan indrukken over Griekenland kort samen te vatten. Het is een fascinerend land, met een schat aan archeologische vindplaatsen, allen gelegen in mooie natuurlandschappen.Er zijn de prachtige kusten, met schilderachtige baaien, kleine idyllische strandjes en vissershaventjes. Er zijn ook de woeste bergmassieven en de vele kleine authentieke dorpjes, en niet te vergeten de vriendelijke, gastvrije Grieken.Onze tocht begon in de Peloponnesus, ging via centraal-Griekenland om te eindigen in Noordwest-Griekenland.De hoogtepunten van onze reis waren o.a.:- het antieke Olympia: bakermat van de Olympische spelen- de Louisioskloof- het mooie Mystras: de overblijfselen van een Byzantijnse stad- Monemvasia: een op een rots in zee gelegen Byzantijns vestingstadje ook wel het Gibraltar van Griekenland genoemd.- Korinthië en het kanaal van Korinthië, alsook de oude vestingstad gelegen op de top van de heuvel Acrocorynth.- Mycene: de overblijfselen van een ommuurd paleizencomplex uit de Myceense beschaving van ca. 1300 jaar v. Cr.- Epidavros met zijn goed bewaarde theater van 4000 jaar v. Cr.- Athene: de Acropolis en de Agora- Sounion met zijn tempel van Poseidon- het middeleeuwse klooster Osios Loukas- Delphi: de ruines van een religieus complex uit de 6e – 5e eeuw v. Cr. Met o.a. het heiligdom van Apollo, een theater, het heiligdom van Athena…- het indrukwekkende Meteora-gebied met de mooie middeleeuwse kloosters hoog op de rotspieken.- de Vikos-kloof en het Pindosgebergte.Bovengenoemde bezienswaardigheden waren allemaal bijzonder boeiend en een bezoek meer dan waard. Maar ook de kleine dorpjes, de vissershaventjes met hun leuke terrasjes waar je heerlijk kunt eten, de wandelingen door de mooie berglandschappen of langs één van de mooie stranden, dit alles maakt dat Griekenland je een warm gevoel geeft, een aantrekkingskracht, en dat je er graag bent.Bij de vele tochtjes en uitstapjes kom je nog vaak een schaapherder of een geitenhoeder tegen, die met zijn kudde door de bergen trekt, al dan niet met een ezel als bagagedrager. In de kleine dorpjes zin de oudere vrouwen helemaal in het zwart gekleed, en zitten de mannen op een terrasje in de schaduw van de platanen een ouzo te drinken en te spelen met hun “komboloï” (een soort kralensnoer dat ze onophoudelijk in hun hand bewegen).Heel vaak zie je langs de weg een soort kapelletje staan, ter nagedachtenis van een overledene. Meestal staat er water, droog voedsel, een brandend lampje en een icoontje in.Minder leuk zijn de vele zwervende honden, soms in groep, die je een onveilig gevoel geven. Minder leuk ook: de slechte wegaanduidingen, soms alleen in voor ons onleesbare Griekse lettertekens, en ook het ongedisciplineerd parkeergedrag van de Grieken. Je wordt ook nooit gewoon aan het feit dat overal op de pechstrook wordt gereden, zodat een tweevaksbaan gewoon een viervaksbaan wordt.Maar heel charmant is het dan weer dat als je ergens in een restaurantje gaat eten, je soms wordt uitgenodigd om even in de keuken een kijkje te nemen, en in sommige handelszaken en campings krijg je als welkom steeds een stukje zoetigheid. De Grieken zelf zijn altijd heel vriendelijk en gastvrij en maken graag een praatje.Griekenland heeft in ieder geval een plaatsje in mijn hart veroverd. Het is een mooi, een boeiend en een gastvrij land.

20:05 Gepost door Alnie | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook | | |

18/06/2004

Terug van weggeweest

Eindelijk kan ik na een lange afwezigheid weer een berichtje posten in mijn blogje. Ik zal ook nog heel wat bij te lezen hebben in de andere blogjes en er zijn ook heel veel nieuwe blogjes bijgekomen. Eigenlijk ben ik reeds terug van mijn fantistische reis uit Griekenland sedert 8 juni, en ik zal dan ook zeker in mijn volgend berichtje een beknopt reisverslag neerpennen. Helaas was het einde van de reis voor mij niet zo prettig. In de loop van onze laatste week had ik te kampen met een steeds erger wordende rugpijn. Zo erg zelfs dat ik bijna niet meer kon lopen of zitten. De terugreis was voor mij dan ook een echte marteling. We zijn op 8 juni 's avonds laat thuis gekomen, en de volgende dag ben ik via de spoedopname in het ziekenhuis opgenomen voor een erge hernia. Ik heb dus 10 dagen in het ziekenhuis doorgebracht en vandaag is mijn eerste dag thuis. Het gaat ondertussen al heel wat beter, maar toch moet ik nog heel erg voorzichtig zijn. Ik moet nog enkele keren terug voor verdere behandeling, maar ik hoop toch dat de hernia zonder operatie zal kunnen genezen, al is dit nog even afwachten. Het reisverslag in een volgend berichtje dus.

19:51 Gepost door Alnie | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook | | |