27/11/2005

Weekend met plus en min

Het weekend is ingezet met een prachtig winters sneeuwtapijt. Helaas met de nodige verkeershinder, en op de wegen en parkings werd het sneeuwtapijt al vlug een natte vieze brij.
In de namiddag ben ik met mijn dochter gaan shoppen in de stad. Haar auto werd geparkeerd op de afgesloten parking van haar werk. Een grote luxe dus: nu moeten we geen parkeerplaats meer zoeken of ons blauw betalen aan de ondergrondse parkings, en de auto staat veilig. Maar ! een klein probleempje ! Zus heeft de chipkaart om het hek van de parking te openen in de auto laten liggen. Maar geen nood, ze heeft de sleutel van de voordeur van haar werk en kan zo via het gebouw ook op de parking. Dus als wij na een vruchtbare shoppingnamiddag, beladen met zakken en twee plantjes voor op haar bureau, terug aan haar werk komen, blijkt dat de voordeur ook van binnenuit gesloten is ! Nu kunnen we dus helemaal niet meer bij de auto. Dan maar naar huis gebeld naar papa-taxi. Helaas papa hoort noch de huistelefoon, noch zijn GSM (hij zat aan zijn PC-tje! te surfen). Na tevergeefs verschillende malen gebeld te hebben, zijn wij met onze zakken en de plantjes tevoet naar de andere kant van stad getrokken (20 minuten stappen) om daar de bus naar huis te nemen.
En de auto ? Wel die staat veilig op de afgesloten parking tot maandag. En maandagmorgen brengt papa-taxi dochterlief naar het werk.
En het goede nieuws dan ? Wel, zoals reeds gezegd: het was een vruchtbare shoppingnamiddag. Naast enkele toffe kledingstukken heeft zus van de eerste keer schoenen gevonden (een hele prestatie, want meestal doen we alle schoenwinkels). Het was dus best een gezellige namiddag en we kunnen er om lachen !

11:12 Gepost door Alnie | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook | | |

Commentaren

*** De volgende keer zal ze dubbel opletten
zodat het niet meer gebeurd :-)
toch nog veilig thuisgeraakt, da's het bijzonderste
een fijne maandag, groetjes.

Gepost door: Borriquito | 28/11/2005

avontuur Dat is een echt avontuur na een middagje shoppen...maar gelukkig kan je er mee lachen.

Gepost door: Marian | 29/11/2005

De commentaren zijn gesloten.