21/09/2010

21 september

077.jpegVandaag begint de herfst en vandaag is mijn man jarig. Hij begint aan zijn 64ste herfst. Deze morgen kreeg hij reeds een paar telefoontjes en sms-jes en vanavond komen vrienden om het te vieren. Aangezien ik nog steeds in mijn rolstoel zit wordt het geen uitgebreid etentje, maar een kaasschotel. Het grootste deel van het werk moet de jarige zelf doen (tafel dekken, drankjes en hapjes serveren...).
Met de kinderen zouden we aanstaande zaterdag zijn verjaardag vieren, maar dat kan nu niet doorgaan, want dan lig ik in het ziekenhuis. De dokter heeft beslist de pinnen en de cerclagedraad die aan de binnenkant van mijn enkel zitten te verwijderen. Die veroorzaken teveel problemen: ontstekingen en wonde waaruit wondvocht komt. Ik wordt dus vrijdag 24 september opnieuw geopereerd en zal enkele dagen in het ziekenhuis moeten blijven. Het is eigenlijk veel te vroeg om het materiaal al te verwijderen maar volgens de dokter is dit de beste oplossing. De plaat en schroeven aan de andere kant van de enkel blijven zitten en worden in de loop van volgend jaar verwijderd.
Het blijft dus nog enkele weken sukkelen, maar ik hoop daarna dan toch vooruitgang te zien. Ik moet dus nog we wat geduld hebben. Toch blijf ik hopen tegen Kerstmis weer op de been te zijn.

 

09/09/2010

Bijbabbelen

Zoals reeds in de laatste berichtjes te merken was is er niet veel goed nieuws te melden. Ook nu kan ik niet veel positiefs schrijven.

Ik  zit nog steeds in mijn rolstoel. Het is nu reeds meer dan twee maanden geleden dat ik mijn enkel brak in Hongarije (drievoudige breuk) en ik had zo gehoopt al een stukje verder te zijn maar de herstelling verloopt niet vlot. Na de infectie waarvoor ik twaalf dagen werd opgenomen in het ziekenuis en het wachten tot er eindelijk geen wondvocht meer uit de enkel kwam, mocht ik een paar weken terug beginnen met kine en lichte steunoefeningen. Dus bracht mijn man mij elke dag naar de kinesist en keek ik vol hoop uit naar het moment dat ik weer een paar pasjes zou mogen doen. Helaas komt er na twee weken kiné opnieuw wondvocht vrij. Gisteren was ik op controle in het ziekenhuis en de dokter denkt erover het materiaal vroegtijdig uit de enkel te verwijderen omdat het teveel problemen veroorzaakt. Ik moet nu de kiné stopzetten en opnieuw antibiotica nemen. Volgende week wordt er een CT-scan genomen en beslist de dokter of hij de plaatjes en bouten zal verwijderen en wanneer. Voorlopig mag ik niets meer doen dan elke dag een paar steunoefeningen. Het ziet er dus niet naar uit dat daar vlug verandering in komt. Toch blijf ik hopen tenminste tegen Kerstmis weer op de been te zijn (ik bedoel  zonder krukken of andere hulpmiddelen).

Mijn man blijft dus nog een poosje mijn verzorger, kok en chauffeur en moet nog een hele poos alleen slapen, want ik kan nog steeds de trap niet op Huilen.

Eigenlijk leef ik van het ene doktersbezoek naar het andere in de hoop op beter nieuws.

13:40 Gepost door Alnie in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: babbels, dagboek, blogdagboek, gezondheid, enkelbreuk |  Facebook | | |