04/03/2011

Wandelen

Drie dagen na elkaar ben ik gaan wandelen, een test hoeveel ik al aankan. Het mooie weer was zo uitnodigend.
Met mijn enkel gaat het nu heel goed. Maar toch is dit een flinke uitdaging geweest.
Woensdag heb ik met mijn man en een paar vrienden meer dan 10 km gewandeld. Weliswaar in twee etappes en tussendoor lekker koffie gedronken bij vrienden. Gisteren hebben wij  anderhalf uur non-stop gewandeld. Vandaag ben ik dan alleen op stap gegaan, maar dit keer niet zo ver. En ik ben heel tevreden. Mijn enkel was 's avond iets gezwollen, maar dat zal wel normaal zijn na zo een inspanning, maar verder heb ik nergens last van.
Nu kijk ik al vol ongeduld uit naar onze reizen. Ik heb het gevoel dat ik alles weer aankan.

Laat het mooie weer nu nog maar een beetje aanhouden, de lente is in de maak. Sommige bomen hebben al piepkleine knopjes, al is het in het bos nog allemaal kaal.

17:31 Gepost door Alnie in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: babbels, blogdagboek |  Facebook | | |

14/02/2011

Postcrossing kaartjes

Ik ben nu bijna 3 jaar lid van Postcrossing en ik ontving reeds kaartjes uit 35 verschillende landen. 

Postcrossing heeft ondertussen reeds meer dan 204.000 leden in 204 verschillende landen. België telt 1341 Postcrossing-leden waarvan 151 in West-Vlaanderen.

De Verenigde Staten heeft het grootst aantal leden, maar het land van waaruit het meeste aantal kaartjes wordt verstuurd is Finland. Ook ons buurland Nederland is sterk in de ban van Postcrossing. Nederland staat op de 6de plaats wat aantal leden betreft, maar op de vierde plaats voor het aantal verstuurde kaartjes. België staat 22ste wat betreft het aantal verstuurde kaartjes.

Hieronder enkele voorbeelden van de laatst ontvangen kaartjes: 

Uit Rusland - St. Petersburg van een 27 jarige vrouw: ru0.jpg

 

 

 

 

Uit Frankrijk - Parijs van een man, leeftijd onbekend: fr131373.jpg


 

 

 

 

 

Uit USA, Ohio, Youngstown, van een 60-jarige vrouw

us597695.jpg

 

 

 

 

 

 

Uit Wit-Rusland, van een 18-jarig meisje:

by124.jpg

 

 

 

 

 

Uit china, Nanjing:

cn.jpg

 

 

 

 

Van mijn ontvangen kaartjes bestaat een postkaart-galerij

 

17:09 Gepost door Alnie in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: babbels, blogdagboek, postcrossing |  Facebook | | |

02/01/2011

Terugblik op 2010

Ik ben blij dat het jaar 2010 voorbij is. Het was voor mij geen goed jaar.

Nochthans was 2010 heel goed begonnen, met een mooie, aangename skivakantie samen met de kinderen in La Plagne, Frankrijk. Tot eind april was het gewoon een rustige periode en wij keken uit naar onze eerste vakantie in mei. Die vakantie begon heel slecht, met echt koud en guur weer en een autopanne die voor enkele dagen oponthoud zorgde. Maar vanaf de tweede week werd het een schitterende rondreis door Portugal waar we echt van genoten.
In juni waren we terug thuis en moest ik in het ziekenhuis een tand laten trekken, maar dat leed was vlug vergeten.
Maar in juli gebeurde dan die ongelukkige val in Hongarije met als gevolg een drievoudige enkelbreuk. Ik werd in Hongarije geopereerd en kwam 9 juli naar huis. Maar 12 juli lag ik hier dan in het ziekenhuis met een botinfectie, die het herstel sterk vertraagde. Ik moest wennen aan leven in een rolstoel en afhankelijk zijn van hulp van derden. En het herstel verliep nog steeds niet vlot. In september moest ik opnieuw worden geopereerd en het duurde tot half oktober vooraleer ik voorzichtig met revalidatie mocht beginnen.
In augustus stierf de 90-jarige moeder van mijn man en in oktober stierf een nicht van mijn man aan kanker.
Het leek wel of er een donkere wolk boven onze familie bleef hangen, want begin december kwam mijn zus ten val en brak haar heup.
Vanaf juli lijkt de terugblik op 2010 wel één grote klaagzang.
Toch eindigde het jaar met een vleugje optimisme: het herstel van mijn enkel gaat nu wel vlot vooruit, nu is het nog een kwestie van aansterken en oefenen, maar ik wandelde een paar dagen geleden al meer dan 2 km. Ook bij mijn zus, die een nieuwe heup kreeg, gaat het herstel vlot.
Nu maar duimen dat de positieve tendens in 2011 doorgaat. Half januari vertrekken we zoals ieder jaar op skivakantie, daar kijk ik al naar uit. Mijn man, die opgelucht is dat ik al redelijk goed op de been ben, is al voorzichtige plannen aan het maken voor de zomer.

Voornemens voor 2011 ? Gewoon genieten waar en wanneer we kunnen en misschien een beetje opletten met de voeding: proberen gezond en met mate te eten. Een ding heb ik in 2010 goed beseft: gezondheid kan je niet kopen, als er iets gebeurt kan je het alleen maar ondergaan en hopen dat het goed komt.

13:21 Gepost door Alnie in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: babbels, blogbabbels, blogdagboek, voornemens |  Facebook | | |

24/12/2010

Kerstfeest !

kk6.jpg

12:52 Gepost door Alnie in Algemeen, Wensen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: wensen, kerstfeest |  Facebook | | |

17/12/2010

60 jaar

60.jpgVandaag ben ik 60 jaar geworden. Dat klinkt voor mij zoveel ouder dan 59 jaar. Ik ben een 60 plusser geworden ! Maar ach ik ben ook een 50 plusser gebleven. Het zij zo, ik leg er mij bij neer, ik wordt er niet jonger op. Gelukkig geeft de kapster gisteren de grijze haren weggeverfd, zo kan ik de illusie behouden er nog niet te oud uit te zien.

De vele telefoontjes en SMS-jes en mailberichtjes doen me echt veel plezier. Met de kinderen hebben wij mijn verjaardag al een paar dagen eerder gevierd. Vanavond mag ik op de borrel bij vrienden en morgen komen er andere vrienden over de vloer voor een etentje.

 De sneeuw ligt hier vandaag heel dik en de weg is spekglad. Ook verleden jaar lag er op mijn verjaardag sneeuw, en volgens de verhalen lag er op de dag van mijn geboorte ook een flink pak.

 

16:59 Gepost door Alnie in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: babbels, blogdagboek, dagboek, verjaardag |  Facebook | | |

11/12/2010

Goede tijden, slechte tijden

Het goede nieuws: ik ben al redelijk goed ter been, kan zelfs al thuis zonder krukken rondlopen, kan zelf weer koken en andere klusjes doen. Mijn ziekenhuisbed en rolstoel zijn weg, ik slaap weer boven. Ik ga 3 keer per week naar de kiné. Ik ben er nog lang niet, maar het gaat vooruit nu, en dat is het voornaamste.

Minder goed nieuws: verleden week is mijn zus (73 jaar) uitgegleden en gevallen en heeft haar heup gebroken. Nu zit zij dus dik in de miserie en ligt nog steeds in het ziekenhuis. Ik zal blij zijn als het jaar voorbij is want er was ditmaal wel erg veel tegenslag.

Ik ben echt wel blij dat ik al terug kan stappen, en ik weet nu al zeker dat ik half januari meega naar onze jaarslijkse wintervakantie. Ik denk niet dat ik ga wandelen in de sneeuw dit jaar, daarvoor ben ik nog niet sterk genoeg en zit de schrik om te vallen er te erg in. Maar ik ben blij dat wij met de kinderen een hele week samen zullen zijn. Wij hebben zoals altijd een appartement gehuurd. Dit jaar gaan wij naar Valmenier 1800. Wij zijn met 8 personen en ik kijk er echt naar uit.

 

 

17:08 Gepost door Alnie in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: babbels, blogdagboek, gezondheid |  Facebook | | |

28/11/2010

Jane Eyre

Omdat ik nog steeds niet goed ter been ben (zie vorige berichten), kijk ik veel meer naar TV dan vroeger. Niet dat er zoveel interessante programma's zijn. Ik kijk wel graag naar een mooie film (veel films op vijf TV, maar weinig mooie) en ik volg ook de serie "missie Amazone", een beetje met gemengde gevoelens, want die reality-series zijn er soms flink over, maar deze serie boeit mij om het menselijk aspect, de soms heel herkenbare emoties en dialogen ouder-tiener.
Gisteren heb ik met veel genoegen gekeken naar de eerste aflevering van de serie Jane Eyre naar het boek van Charjane eyre movie.pnglotte Bronte. Het is heel boekgetrouw verfilmd en ik kijk al uit naar het vervolg.

 

 

 

 

 

Ik heb altijd veel en graag gelezen en het boek Jane Eyre van Charlotte Bronte was één van mijn lievelingsboeken. Een ander boek dat ik heel vaak heb gelezen is Rebecca van Daphne Du Maurier, dat trouwens ook meermaals werd verfilmd. Ik schijn om een of andere reden dol te zijn op engelse schijvers.
De boeken van de serie De aardkinderen geschreven door de amerikaanse schrijfster Jean M. Auel heb ik ook meermaals gelezen. De serie bestaat uit 5 schitterende boeken en het verhaal speelt zich af in de oertijd.
Gisteren ben ik begonnen aan het boek De vliegeraar van Khaled Hosseini (amerikaan van Afghaanse afkomst), een nogal veel besproken boek. De film die van dit boek werd gemaakt is in Afghanistan verboden. Zijn boek Duizend schitterende zonnen heb ik in één adem uitgelezen, dus ik verwacht ook hier een boeiende lectuur.

13:07 Gepost door Alnie in Algemeen, Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: babbels, blogdagboek, boeken, bronte |  Facebook | | |

12/11/2010

Herfstblues

PZ_9425989_9425989_1276129b.jpgDe laatste twee dagen met veel regen en wind maken dat ik mij een beetje blue voel. De bladeren zijn nu bijna allemaal van de bomen gevallen en alles ziet er een beetje grijs en grauw uit. De mooie herfstkleuren zijn bijna verdwenen. Men zegt dat licht en kleuren op het gemoed werken. Bij mij is dat in ieder geval zo.
Ik kom ook niet veel buiten. Nochthans kan ik steeds beter stappen met krukken en zelfs al met één kruk. Maar trappen gaan nog niet echt goed. Toch zou ik volgende week terug boven in mijn slaapkamer willen slapen. Mijn streefdoel is nog steeds tegen Kerstmis zonder hulpmiddelen kunnen stappen. Ik wil ook weer proberen met de auto te rijden. Dat zal maken dat ik mij niet zo afhankelijk zal meer zal voelen en ook voor mijn man zal het een ontlasting zijn. Als dat allemaal goed gaat, zal ik mij een stuk beter voelen.

Gisteren ben ik een nieuwe jeans gaan kopen. Met de hulp van een vriendelijke verkoopster lukte het passen en bijhalen van modellen heel goed. Ook dat gaf mij een goed gevoel.

10:07 Gepost door Alnie in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: babbels, blogdagboek, gezondheid, hersfst |  Facebook | | |

17/10/2010

Beterschap

Na mijn laatste bericht op 1/10 over mijn gebroken enkel, mag ik eindelijk eens positief nieuws melden. Donderdag werd het gips verwijderd en werden de draadjes verwijderd. Ik mag voorzichtig  met krukken lopen, zonder echter veel gewicht te plaatsen en met een brace ter ondersteuning. De wond ziet er ditmaal heel goed uit en mijn enkel is ook niet meer zo verkleurd of opgezet. Voor alle zekerheid nog een week antibiotica en ik mag weer met kine beginnen. Ik heb nu echt goede hoop dat het vooruitgaat, na meer dan drie maanden mag het wel!

De twee weken in het gips zijn vlug voorbijgegaan. Vooral de laatste week was een rare week met leuke en minder leuke dagen. De dinsdag was er een aangename bijeenkomst van ons damesclubje. De dag nadien moesten wij naar de begrafenis van een nicht van mijn man die haar strijd tegen kanker verloren heeft. En dan was er donderdag de controle in het ziekenhuis, waar het gips definitief werd verwijderd. Vrijdag mocht ik dan met mijn dochter mee de keuken gaan kiezen voor haar nieuwe woning.

Ik kijk nu heel erg uit naar het moment dat ik beter uit de voeten kan zodat alles een beetje meer zijn normale gang kan gaan en ik van die verdomde rolstoel ben verlost.

15:58 Gepost door Alnie in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: babbels, blogdagboek, bloggen, gezondheid, enkelbreuk |  Facebook | | |

08/10/2010

EI-lekker / Wereldeierdag

ei.jpgei1.jpegDe tweede vrijdag van oktober, vandaag dus, is het wereldeierdag. Ik heb zelf geen eitjes gegeten vandaag, maar in Gent worden de studenten op lekkere eierhapjes getrakteerd tijdens het Formidabel Fastfood Festijn (org. Vlam).

 kEIlekkere eierreceptjes kan je vinden op www.ei.be Ik wil wel graag die boerenomelet eens proberen.
Dat eieren Formidabel Fasfood zijn, weet ik allang en wil je echt alles over kip en ei weten, neem dan een kijkje in het Ei-doeboekje

In oktober zijn er trouwens nog enkelel belangrijke werelddagen:
10 oktober: werelddag der geestelijke gezondheid
10 oktober: werelddag tegen de doodstraf
16 oktober: wereldvoedseldag
17 oktober: werelddag van verzet tegen de armoede

Er zijn er ongetwijfeld nog meer en god weet waar ze vandaan komen! Sommige zijn gewoon leuk, andere zijn nuttig of zetten een bepaalde problematiek in de verf.

 

17:52 Gepost door Alnie in Actualiteit, Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: babbels, blogdagboek, werelddag |  Facebook | | |

01/10/2010

Terug in het gips

Ik heb niet zoveel te vertellen. Door mijn enkelbreuk is mijn wereld heel beperkt geworden. Geen reisjes met de caravan, niet gaan shoppen, niet naar de bijeenkomsten van de vriendinnen. Natuurlijk volg ik het nieuws van binnen- en buitenland. Ik kijk 'smorgens, 's middags en 'avonds naar de nieuwsuitzendingen. Ik ben fan geworden van "Ella", enfin, ik heb nog nooit zoveel TV gekeken als nu. Ik ben een lijvig boek aan het lezen van Dan Brown: "Het verloren symbool" en ik surf naarstig op het internet en speel vaak online scrabble. Het is allemaal kwestie van mij bezig te houden. Buiten enkele kleine huishoudkarweitjes wordt het huishouden draaiend gehouden door mijn man. Er zijn echt momenten dat ik er schoon genoeg van heb van afhankelijk te zijn van anderen.
Vorige week vrijdag werd ik dus opnieuw geopereerd en was zondag terug thuis met de opdracht:  "vooral niet steunen of belasten". Vandaag moest ik op controle naar het ziekenhuis. Ik zit nu opnieuw voor twee weken in het gips, maar wel een loopgips ditmaal en ik mag met krukken voorzichtig beginnen lopen; Dat is voor mij al een hele vooruitgang. De antibiotica moet ik blijven innemen, want men wil geen risico meer lopen. Ik hoop nu toch dat het verder beter zal worden.

 

Een pluimpje voor mijn man, die voor mij steeds stand by moet zijn, die het huishouden moet doen, de boodschappen, die mij overal moet bij helpen, die ook zijn reizen en uitstapjes moet missen. Zijn wereld is  net zo beperkt geworden als de mijne.

 

16:46 Gepost door Alnie in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: blog, dagboek, gezondheid, blogdagboek, enkelbreuk |  Facebook | | |

21/09/2010

21 september

077.jpegVandaag begint de herfst en vandaag is mijn man jarig. Hij begint aan zijn 64ste herfst. Deze morgen kreeg hij reeds een paar telefoontjes en sms-jes en vanavond komen vrienden om het te vieren. Aangezien ik nog steeds in mijn rolstoel zit wordt het geen uitgebreid etentje, maar een kaasschotel. Het grootste deel van het werk moet de jarige zelf doen (tafel dekken, drankjes en hapjes serveren...).
Met de kinderen zouden we aanstaande zaterdag zijn verjaardag vieren, maar dat kan nu niet doorgaan, want dan lig ik in het ziekenhuis. De dokter heeft beslist de pinnen en de cerclagedraad die aan de binnenkant van mijn enkel zitten te verwijderen. Die veroorzaken teveel problemen: ontstekingen en wonde waaruit wondvocht komt. Ik wordt dus vrijdag 24 september opnieuw geopereerd en zal enkele dagen in het ziekenhuis moeten blijven. Het is eigenlijk veel te vroeg om het materiaal al te verwijderen maar volgens de dokter is dit de beste oplossing. De plaat en schroeven aan de andere kant van de enkel blijven zitten en worden in de loop van volgend jaar verwijderd.
Het blijft dus nog enkele weken sukkelen, maar ik hoop daarna dan toch vooruitgang te zien. Ik moet dus nog we wat geduld hebben. Toch blijf ik hopen tegen Kerstmis weer op de been te zijn.

 

09/09/2010

Bijbabbelen

Zoals reeds in de laatste berichtjes te merken was is er niet veel goed nieuws te melden. Ook nu kan ik niet veel positiefs schrijven.

Ik  zit nog steeds in mijn rolstoel. Het is nu reeds meer dan twee maanden geleden dat ik mijn enkel brak in Hongarije (drievoudige breuk) en ik had zo gehoopt al een stukje verder te zijn maar de herstelling verloopt niet vlot. Na de infectie waarvoor ik twaalf dagen werd opgenomen in het ziekenuis en het wachten tot er eindelijk geen wondvocht meer uit de enkel kwam, mocht ik een paar weken terug beginnen met kine en lichte steunoefeningen. Dus bracht mijn man mij elke dag naar de kinesist en keek ik vol hoop uit naar het moment dat ik weer een paar pasjes zou mogen doen. Helaas komt er na twee weken kiné opnieuw wondvocht vrij. Gisteren was ik op controle in het ziekenhuis en de dokter denkt erover het materiaal vroegtijdig uit de enkel te verwijderen omdat het teveel problemen veroorzaakt. Ik moet nu de kiné stopzetten en opnieuw antibiotica nemen. Volgende week wordt er een CT-scan genomen en beslist de dokter of hij de plaatjes en bouten zal verwijderen en wanneer. Voorlopig mag ik niets meer doen dan elke dag een paar steunoefeningen. Het ziet er dus niet naar uit dat daar vlug verandering in komt. Toch blijf ik hopen tenminste tegen Kerstmis weer op de been te zijn (ik bedoel  zonder krukken of andere hulpmiddelen).

Mijn man blijft dus nog een poosje mijn verzorger, kok en chauffeur en moet nog een hele poos alleen slapen, want ik kan nog steeds de trap niet op Huilen.

Eigenlijk leef ik van het ene doktersbezoek naar het andere in de hoop op beter nieuws.

13:40 Gepost door Alnie in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: babbels, dagboek, blogdagboek, gezondheid, enkelbreuk |  Facebook | | |

19/08/2010

The Rockafellas

Gullegemse Rockband waar mijn zoon in speelt.

08:48 Gepost door Alnie in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | | |

16/08/2010

Op één been

Ik behelp me nog steeds verder op één been. Ik heb ondertussen een vast patroon ontwikkeld en kan me redelijk goed behelpen met rolstoel en rekje (om te springen op één been). Woensdag moet ik terug op controle in het ziekenhuis. Ik  hoop dat er dan toch al botaanmaak is.

Hieronder een foto van de wandeling in Hongarije waar ik ten val kwam.de638511 029.jpg

 

 

 

 

 

 

En deze wazige foto toont hoe ik werd afgevoerd door het reddingsteam.

de638511 037.jpg
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
De volgende foto's zijn van de eerste twee vakantiedagen toen er nog niets gebeurd was.
 
 
de638511 001.jpg de638511 018.jpg    de638511 007.jpg                                    

13:40 Gepost door Alnie in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: babbels, blogdagboek, dagboek, gezondheid |  Facebook | | |

07/08/2010

Wennen aan leven in een rolstoel

We zijn weer een 10-tal dagen verder. Ik ben een paar keer op controle geweest in het ziekenhuis en de infectie is bijna onder controle, maar nadat de draadjes werden verwijderd komt er opnieuw wondvocht uit op één plaats. Ik heb nu een open gips en er komt elke dag een verpleegster om de wond te verzorgen.

Ik ben het nu al een beetje gewoon met de rolstoel. Met krukken kan ik niet goed overweg, ik ben bang om opnieuw te vallen, dus gebruik ik ze eigenlijk niet. Hier in huis is een en ander verplaatst zodat ik zelf rond kan rijden en verder helpt mijn man me zoveel hij kan. Ook voor hem is het een hele aanpassing: hij moet boodschappen doen, koken, de was doen en mijn kleren uizoeken (heel moeilijk voor een man die zich daar anders niets van aantrekt).
Gelukkig hebben wij op korte termijn een poetshulp kunnen regelen voor poetsen en strijken.

De vele bezoekjes en telefoontjes van familie en vrienden zijn hartverwarmend en fleuren telkens mijn dag op.

Wij blijven afwachten.

 

17:22 Gepost door Alnie in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: dagboek, blogdagboek, gezondheid |  Facebook | | |

27/07/2010

Opnieuw in het ziekenhuis

Zaterdag 10/7 was ik opgelucht dat ik thuis was. De herstelperiode kon beginnen. Ik kon wel 6 tot acht weken niet lopen of staan op de gebroken enkel en dat vroeg toch wat aanpassingen. Maar zondag kreeg ik wat koorts, ik dacht van de emotie en de vermoeiende reis. Maandag moest ik op controle in het ziekenhuis, een afspraak die door mijn huisarts was geregeld. Maandagmorgen 12/7 had ik opnieuw lichtjes koorts. De uitslag van de bloedproeven die ze in het ziekenhuis namen wezen op een infectie en ik werd onmiddellijk opgenomen. En ik ben er tot vrijdag 23/7 gebleven. De infectie is nu bijna onder controle, maar ik moet nog veel antibiotica slikken.

Nu ben ik al enkele dagen thuis en besef nu pas hoe moeilijk het is al je maar een been hebt om op te staan. Ik kan bijna niets alleen doen. Met de rolstoel kan ik me wel wat behelpen, maar aankleden, wassen, toilet.. bijna overal heb ik hulp nodig.

Ik ben dus niet de enige die het lastig heeft, ook voor mijn man is het lastig want hij is degene die mij moet helpen en bovendien ook nog moet koken, wassen enz... Gelukkig hebben wij een poetshulp kunnen regelen op korte termijn.

Ik vermoed dat ik nog tot eind augustus niet zal mogen steunen of lopen en dan begint een lange revalidatie.

Ik probeer er de moed in te houden en hoop dat alles goed komt.

 

17:42 Gepost door Alnie in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gezondheid, enkelbreuk, dagboek, blogdagboek |  Facebook | | |

25/07/2010

Weg uit het ziekenhuis in Hongarije

De eerste dagen na de operatie in het ziekenhuis in Hongarije had ik erg veel pijn. Toch wilde ik zo spoedig mogelijk terug naar huis. Normaal moest ik van 6 tot 13 juli daar in het ziekenhuis blijven. Via de verzekering kon geregeld worden dat ik de vrijdag 9 juli naar huis kon gerepatrieerd worden. Hier moet ik een pluim geven aan de verzekering: alles was tot in de puntjes geregeld. Vrijdagnamiddag om 15 h kwam een franse verpleger (die diezelfde morgen uit Parijs was vertrokken) met een ambulance uit Boedapest om mij op te halen. Ditmaal was de ambulance van alles voorzien incl. airco. Het was heel druk op de weg en de ambulance deed er bijna 3h30 over om de 190 km naar de luchthaven in Boedapest te rijden. Daar stond het luchtvaartpersoneel klaar met rolstoel en loodsten mij en de verpleger door de controle. Ook bij het instappen werd speciaal voor mij gezorgd en aan boord zat ik in businessclass met mijn been op een bankje met kussens. In Brussel was ook alles klaar en stond de ziekenwagen mij op te wachten om mij naar huis te brengen. Al de tijd bleef de attente verpleger bij mij om mij te helpen en van alles te voorzien. Vrijdagnacht om 11h45 was ik thuis.

Mijn kinderen waren er om mij op te vangen, hadden reeds een bed naar de benedenverdieping gehaald enz... Mijn dochter bleef bij mij slapen die nacht.

Mijn man moest alleen met auto en caravan naar huis rijden en is zaterdagnamiddag thuisgekomen.

Opgelucht dat ik thuis was, dat wel, maar het is nog niet voorbij....

20:25 Gepost door Alnie in Algemeen, Reizen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: hongarije, ziek, beenbreuk, reizen, gezondheid |  Facebook | | |

24/07/2010

In het ziekenhuis in Hongarije

Toen we op 3 juli naar het Balatonmeer in Hongarije vertrokken, konden we nog niet vermoeden dat de reis op 6 juli reeds zou afgelopen zijn.
We waren op 5 juli aangekomen op een mooie camping aan het Balatonmeer. Het was heel mooi weer, de omgeving was prachtig, alles was aanwezig om een relaxe, zonnige vakantie te zijn.
Dinsdag gingen wij in de voormiddag een wandeling maken in de omgeving. Het was een gewone wandeling door bos en met hier en daar rotsige traptreden. Op die traptreden kwam ik zwaar ten val. Mijn enkel en been waren op 3 plaatsen gebroken. Vriendelijke Hongaren belden de hulpdiensten op en legden uit wat er was gebeurd. Omdat ik op een plaats lag die met een wagen niet is te bereiken gingen zij op de parking de hulpdiensten opwachten. Na drie kwartier kwam een 6 man sterke reddingsbrigade puffend de helling op. Ik moest helemaal naar beneden worden gedragen en werd dan met een oude ambulance naar een hospitaal in Ajka gebracht (50 km verderop). Mijn man zou dan volgen met onze auto. Daar werd mij door een arts in gebroken engels duidelijk gemaaktt dat ik dezelfde dag nog moest worden geopereerd. Ik werd naar een kamer gebracht waar nog 3 andere vrouwen lagen. Ik had heel veel pijn maar kreeg geen pijnstiller wegens de geplande operatie. De kamer was armtierig, mijn matras was een vieze bruine mousse van 10 cm met veelvuldig verstelde lakens erop. Ik werd diezelfde avond nog geopereerd. De dag nadien kon ik pas goed merken met welk een gebrek aan middelen dit hospitaal moest draaien. Ik moest een bestek lenen van een andere vrouw om te kunnen eten, dit moet je immers allemaal zelf meebrengen. Je moets zelf zorgen voor drank, toiletpapier, bestek... Het middagmaal was niet te vreten, zo slecht! De andere vrouwen op mijn kamer kregen steeds bezoek rond de middag met voedsel. Privacy was er niet. Wassen, plassen, verschonen, alles gebeurde er in het volle zicht van je kamergenoten. Het personeel was niet onvriendelijk, ze deden gewoon hun werk, maar ik kon niet met hen praten ze spraken alleen maar Hongaars.

Geloof mij, onze ziekenhuizen zijn 5 sterrenhotels hiermee vergeleken.

Hoe het verder ging vertel ik in een volgend bericht

13:59 Gepost door Alnie in Algemeen, Reizen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: reizen, ziek, ziekenhuis, ongeval, hongarije, gezondheid |  Facebook | | |

26/06/2010

Koopjes en chocolade

Ach het is allemaal nogal meegevallen bij de tandendokter. Van het verwijderen van de tand heb ik helemaal niets gevoeld en gisteren werden de draadjes verwijderd.

Volgende week begint de officiele koopjestijd, maar onofficieel kan er blijkbaar ook al veel. Vandaag ben ik naar de braderie in stad gegaan. In veel winkels kreeg je al 30 % of kreeg je korting vanaf aankoop van 2 stuk. Je kon op de koppen lopen, zoveel volk was er!

Ik had reuze zin in chocolade. Mijn dochter had verteld over pralines "The choclolate line"een wereldberoemde chocolatier in Brugge, die ze zo lekker vond dat ze dacht nooit geen andere pralines meer te willen eten. Dus ben ik daar even langs geweest. De ambachtelijke pralines hebben de vreemdste vullingen zoals: tequila, wasabi, koffie, saffraan, curry, chilli, cola, basilicum.... Op zijn website noemt hij zichzelf een Shock-o-latier!

th_460W6486         th_460W6551        th_460W6515
 
Ik kocht er een kleine selectie en reeds de eerste praline veroorzaakte een echte smaakexplosie in mijn mond. Echt onweerstaanbaar ! Ik moest heel erg mijn best doen om er nog enkele over te houden voor mijn man. Men weze gewaarschuwd: deze winkel is gevaarlijk, je houdt er zo een chocoladeverslaving aan over!

Ik heb ook een paar koopjes gedaan en ben als tevreden mens naar huis teruggekeerd.