26/09/2007

Verhuispijnen

Het is bij ons de laatste week verschrikkelijk druk geworden. Onze dochter kreeg de sleutel van het gehuurde huisje en ze kon aan de slag.

Het is een heel oud huisje in de stad en er moet wel wat aan opgefrist worden. Haar eerste aankoop was dan ook een grote bus witte verf. Het hele weekend was ze aan het verven samen met een vriendin. Ook de papa spendeerde zijn zondagvoormiddag met de borstel in de hand. Zelf ben ik niet zo handig met verf en verfborstel, maar met de poetsdoek en schuurborstel kan ik  ook mijn steentje bijdragen. Ik mocht ook  samen met dochterlief een bezoekje aan Ikea brengen, want er moet een en ander aangekocht worden, en ze wilde al enkele ideetjes opdoen om het stulpje van meubeltjes te voorzien. Een mooie salonzetel die we in het weekend hadden gezien in een andere meubelwinkel  zijn we vandaag gaan bestellen. De leveringstermijn van 12 weken zal met wat improvisatie moeten overbrugd worden. Op onze zolder werd tussen de vele spullen gerommeld om te zien of daar nog bruikbare spullen tussenstonden.

Er waren ook nog andere zaken te regelen zoals de aansluiting van water, electriciteit en gas, afsluiten van een brandverzekering en familiale verzekering. Straks moet nog uitgekeken worden voor een internetaansluiting.

Komend weekend wordt weer naarstig verder geverfd en gepoetst. Ondertussen gaat mijn man nog wat gaatjes opstoppen en deuren gladschuren. Iedereen blijft druk in de weer dus. We helpen haar graag hierbij, maar als alles klaar zal zijn, zal het toch wennen zijn als ze er definitief haar intrek zal nemen.

 

20:02 Gepost door Alnie in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: babbels, algemeen, bedenkingen |  Facebook | | |

28/08/2007

Gemengde gevoelens

Gisteren heeft onze dochter haar handtekening geplaatst onder het huurcontract voor een klein huisje in de stad. Ze was al een tijdje aan het uitkijken, had nood aan een eigen stekje. Ik ben blij voor haar, en langs de andere kant een beetje verdrietig omdat hiermee onze jongste telg dan ook het nest heeft verlaten.  Maar ze is 27 jaar en het is dus normaal dat zij volledig op eigen benen gaat staan. Ik vermoed dat alle ouders een beetje gemengde gevoelens hebben als de kinderen de deur uitgaan, misschien zijn wij een beetje bang voor het lege nestsyndroom,  zijn wij bang niet echt deel meer uit te maken van hun leven. Maar wij zijn ook die weg gegaan, het behoort bij het loslaten.

Dus ik ben blij dat zij haar eigen plekje heeft gevonden en er plezier in heeft om plannen te maken om het huisje een beetje op te frissen en in te richten naar haar smaak. Ik zal haar daar met alle plezier bij helpen. Ik kan het nog niet helemaal bevatten, maar vanaf begin oktober is het zover.

Volgende week vertrekt zij voor een welverdiende vakantie naar Spanje, en wij de oudjes, gaan ook nog maar eens de zon opzoeken in het zuiden van Frankrijk.

13:19 Gepost door Alnie in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: algemeen, babbels, bedenkingen |  Facebook | | |