27/08/2010

Afscheid nemen

Zondagmorgen is de moeder van mijn man overleden. Ze was 90 jaar en verbleef al een 10-tal jaren in een Rusthuis. De laatste jaren was ze dementerend, stappen kon ze al lang niet meer en ze had heel veel zorg nodig, eten en drinken gingen niet meer. Zij had dagelijks bezoek van haar zoons. mijn man ging haar twee maal per week bezoeken. Soms was er een blik van herkenning in haar ogen, soms een lachje op haar gezicht, maar ook vaak was er alleen een lege blik.

Morgen nemen wij voorgoed afscheid van haar tijdens de begrafenisplechtigheid. Ondanks het leed van van de laatste jaren zijn er vele mooie herinneringen die we zullen bijven koesteren.

Er zijn geen woorden voor een zieke
van wie je weet, zij redt het niet.
Je streelt haar wang, je ziet haar ogen,
je bent bevangen door verdriet.
Toch ben je dankbaar voor het einde,
dat na zoveel moedig strijden kwam,
omdat het niet alleen haar leven,
maar ook haar lijden overnam.

Beetje bij beetje moest jij ons verlaten.
Wij konden niet zo goed meer met je praten.
Die blik, die stilte deed vaak zeer.
De moeder en oma
van vroeger was je niet meer.
Maar nu je voorgoed bent heengegaan,
zeggen wij “Bedankt” voor alles
wat je hebt gedaan.

 

19:04 Gepost door Alnie in Actualiteit | Permalink | Commentaren (2) | Tags: afscheid, begrafenis |  Facebook | | |