08/01/2014

Labeur en slameur

Het nieuwe jaar is voor ons ingezet met labeur en slameur. Deze twee dialect woorden staan voor hard werk en beslommeringen.
Iets wat wij al veel te lang hebben uitgesteld is het opfrissen van onze living. Daar moet nodig opnieuw geschilderd en opnieuw behangen worden. De ramen mogen ook wel eens nieuwe gordijnen krijgen.
Daar zijn we dus nu mee begonnen en dat brengt slameur mee. Er moet behang gekozen worden en daarna de bijpassende gordijnen en ook de verfkleur voor de radiatoren en de ramen moet gekozen worden. Het is niet gemakkelijk. Ik ben al dagen met boeken behangpapier aan het sleuren De gekozen behangpapieren moeten  dan weer eens in daglicht, zonlicht of kunstlicht bekeken worden vooraleer een definitieve keuze te maken. Als er dan al een paar behangetjes de voorkeur hebben dan hebben anderen daar weer een andere mening over en moeten de voors en tegens tegen elkaar worden afgewogen.
Manlief is al een paar dagen bezig het oude behang te verwijderen (dat is dan labeur).
Ik twijfel nog tussen een drietal behangetjes. Nadat mijn keuze bepaald is moet dan de verf gekozen worden en daarna komt de moeilijke keuze van de gordijnen.
We zijn nog maar begonnen, maar ik zal blij zijn als het voorbij is. Ik troost mij met de gedachte dat ik dan weer jaren zal kunnen genieten van mijn opgefrist interieur.

 

12:54 Gepost door Alnie in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dagboek, blogbabbels, behangen |  Facebook | | |

02/02/2013

Over volle en lege dagen en van alles

December was druk een bezette maand. De dagen waren goed gevuld. Daar was mijn verjaardag, een bijeenkomst van ons damesclubje, borreluurtjes met vrienden en het familiefeest Kerstavond. Ook januari is zo door onze vingers geglipt. Feestjes en bijeenkomsten met vrienden en familie, recepties hier en daar, en de goedgevulde maand was voorbij.
Nu ligt februari als een grote leegte voor ons. We mogen lang slapen, lang TV kijken, er liggen geen feestjes of bijeenkomsten in het vooruitzicht. Het te veel van alles is voorbij.

We hebben wel een aantal goede voornemens gemaakt: gezonder eten, veel beweging nemen als het weer het toelaat.
Misschien moeten we meedoen aan het initiatief : 40 dagen minder vlees en vis eten. Ik kwam bij toeval op de DZV SITE (Dagen Zonder Vlees). Je kan er ook het promotiefilmpje van Philippe Geubels en Wim Helsen bekijken. De uitdaging loopt van 13 februari tot 30 maart. Deelnemen zou bijdragen aan de ecologische besparing en het milieu. Er doen heel wat BV's mee en je kan de scores vergelijken.

Gisteren heb ik met plezier gekeken naar "The Voice van Vlaanderen". Net zoals in de vorige uitzendingen zitten er ontzettend goede kandidaten bij. Maar ik amuseer mij vooral door te proberen te raden of de jury zich voor een bepaalde kandidaat zal omdraaien. Van jurylid Alex kan ik het bijna altijd raden door zijn lichaamstaal. Als hij het nummer minder goed vind trekt hij een soort pruimenmondje en soms zie je hem bijna onmerkbaar neen knikken. Als hij erg enthousiast is en zich omdraait dan likt hij zich flitsend de lippen en dan weet ik dat het bunk erop is voor hem. Nathalia valt voor een bepaald soort stem en genre. Dit keer was zij onmiddellijk gecharmeerd van de Cubaanse Daniël. Koen gaat als hij zich wil draaen voor een kandidaat altijd even rechter zitten en Jasper leunt naar voren en legt zijn arm bij de knop.
Enfin, het was een ontspannende TV-avond voor mij.

 

02/01/2011

Terugblik op 2010

Ik ben blij dat het jaar 2010 voorbij is. Het was voor mij geen goed jaar.

Nochthans was 2010 heel goed begonnen, met een mooie, aangename skivakantie samen met de kinderen in La Plagne, Frankrijk. Tot eind april was het gewoon een rustige periode en wij keken uit naar onze eerste vakantie in mei. Die vakantie begon heel slecht, met echt koud en guur weer en een autopanne die voor enkele dagen oponthoud zorgde. Maar vanaf de tweede week werd het een schitterende rondreis door Portugal waar we echt van genoten.
In juni waren we terug thuis en moest ik in het ziekenhuis een tand laten trekken, maar dat leed was vlug vergeten.
Maar in juli gebeurde dan die ongelukkige val in Hongarije met als gevolg een drievoudige enkelbreuk. Ik werd in Hongarije geopereerd en kwam 9 juli naar huis. Maar 12 juli lag ik hier dan in het ziekenhuis met een botinfectie, die het herstel sterk vertraagde. Ik moest wennen aan leven in een rolstoel en afhankelijk zijn van hulp van derden. En het herstel verliep nog steeds niet vlot. In september moest ik opnieuw worden geopereerd en het duurde tot half oktober vooraleer ik voorzichtig met revalidatie mocht beginnen.
In augustus stierf de 90-jarige moeder van mijn man en in oktober stierf een nicht van mijn man aan kanker.
Het leek wel of er een donkere wolk boven onze familie bleef hangen, want begin december kwam mijn zus ten val en brak haar heup.
Vanaf juli lijkt de terugblik op 2010 wel één grote klaagzang.
Toch eindigde het jaar met een vleugje optimisme: het herstel van mijn enkel gaat nu wel vlot vooruit, nu is het nog een kwestie van aansterken en oefenen, maar ik wandelde een paar dagen geleden al meer dan 2 km. Ook bij mijn zus, die een nieuwe heup kreeg, gaat het herstel vlot.
Nu maar duimen dat de positieve tendens in 2011 doorgaat. Half januari vertrekken we zoals ieder jaar op skivakantie, daar kijk ik al naar uit. Mijn man, die opgelucht is dat ik al redelijk goed op de been ben, is al voorzichtige plannen aan het maken voor de zomer.

Voornemens voor 2011 ? Gewoon genieten waar en wanneer we kunnen en misschien een beetje opletten met de voeding: proberen gezond en met mate te eten. Een ding heb ik in 2010 goed beseft: gezondheid kan je niet kopen, als er iets gebeurt kan je het alleen maar ondergaan en hopen dat het goed komt.

13:21 Gepost door Alnie in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: babbels, blogbabbels, blogdagboek, voornemens |  Facebook | | |

21/09/2010

21 september

077.jpegVandaag begint de herfst en vandaag is mijn man jarig. Hij begint aan zijn 64ste herfst. Deze morgen kreeg hij reeds een paar telefoontjes en sms-jes en vanavond komen vrienden om het te vieren. Aangezien ik nog steeds in mijn rolstoel zit wordt het geen uitgebreid etentje, maar een kaasschotel. Het grootste deel van het werk moet de jarige zelf doen (tafel dekken, drankjes en hapjes serveren...).
Met de kinderen zouden we aanstaande zaterdag zijn verjaardag vieren, maar dat kan nu niet doorgaan, want dan lig ik in het ziekenhuis. De dokter heeft beslist de pinnen en de cerclagedraad die aan de binnenkant van mijn enkel zitten te verwijderen. Die veroorzaken teveel problemen: ontstekingen en wonde waaruit wondvocht komt. Ik wordt dus vrijdag 24 september opnieuw geopereerd en zal enkele dagen in het ziekenhuis moeten blijven. Het is eigenlijk veel te vroeg om het materiaal al te verwijderen maar volgens de dokter is dit de beste oplossing. De plaat en schroeven aan de andere kant van de enkel blijven zitten en worden in de loop van volgend jaar verwijderd.
Het blijft dus nog enkele weken sukkelen, maar ik hoop daarna dan toch vooruitgang te zien. Ik moet dus nog we wat geduld hebben. Toch blijf ik hopen tegen Kerstmis weer op de been te zijn.

 

20/02/2010

De markt

Vandaag ben ik naar de markt geweest. Ik ga graag naar de markt, maar meestal komt daar niet veel van in de winter. Ik hou van de drukte en sfeer op de markt, vooral op het plein waar groenten, fruit en bloemen worden verkocht. Daar waar de marktkramers elkaar luidkeels proberen te overtroeven bij het aanprijzen van hun waren.
Een marktkramer was vandaag bijzonder inventief. Ik citeer: "Mensen 't is de moment hé, vandaag moeten jullie sinaasappels kopen, ze zijn super lekker, en je zal volgende week wel merken waarom je ze nu moet kopen!" Deze uitspraak liet hij volgen door een veelzeggend zwijgen. Een vrouw beet in het aas en vroeg "zijn ze duurder misschien volgende week?"
"Hoh! heb je het niet gehoord in het nieuws van de overstromingen in Spanje. Daar gaan nie veel sinaasappels meer te oogsten zijn, en als er nog zijn zullen ze hier niet geraken! Hierzie proef maar ne keer, ze zijn bijzonder lekker, maar ik houd mijn hart vast voor volgende week, ik zal er nie veel meer moeten verkopen!"
Ik proefde ook de inderdaad lekkere appelsienen die een stickertje "bergfruit Stephanie" droegen. Of ze nu uit Spanje komen of niet, ik heb er 3 kg gekocht en ik merkte ook dat de sinaasappels vlot werden verkocht. Of het nu door het praatje kwam of niet...?
Mijn boodschappenwagentje was vol met fruit, groente en een bos bloemen toen mijn man mij kwam afhalen, en ik hem met een glimlach over het marktgebeuren vertelde.

13:45 Gepost door Alnie in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: babbels, blogbabbels, dagboek, markt, blogdagboek |  Facebook | | |