17/10/2010

Beterschap

Na mijn laatste bericht op 1/10 over mijn gebroken enkel, mag ik eindelijk eens positief nieuws melden. Donderdag werd het gips verwijderd en werden de draadjes verwijderd. Ik mag voorzichtig  met krukken lopen, zonder echter veel gewicht te plaatsen en met een brace ter ondersteuning. De wond ziet er ditmaal heel goed uit en mijn enkel is ook niet meer zo verkleurd of opgezet. Voor alle zekerheid nog een week antibiotica en ik mag weer met kine beginnen. Ik heb nu echt goede hoop dat het vooruitgaat, na meer dan drie maanden mag het wel!

De twee weken in het gips zijn vlug voorbijgegaan. Vooral de laatste week was een rare week met leuke en minder leuke dagen. De dinsdag was er een aangename bijeenkomst van ons damesclubje. De dag nadien moesten wij naar de begrafenis van een nicht van mijn man die haar strijd tegen kanker verloren heeft. En dan was er donderdag de controle in het ziekenhuis, waar het gips definitief werd verwijderd. Vrijdag mocht ik dan met mijn dochter mee de keuken gaan kiezen voor haar nieuwe woning.

Ik kijk nu heel erg uit naar het moment dat ik beter uit de voeten kan zodat alles een beetje meer zijn normale gang kan gaan en ik van die verdomde rolstoel ben verlost.

15:58 Gepost door Alnie in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: babbels, blogdagboek, bloggen, gezondheid, enkelbreuk |  Facebook | | |

01/10/2010

Terug in het gips

Ik heb niet zoveel te vertellen. Door mijn enkelbreuk is mijn wereld heel beperkt geworden. Geen reisjes met de caravan, niet gaan shoppen, niet naar de bijeenkomsten van de vriendinnen. Natuurlijk volg ik het nieuws van binnen- en buitenland. Ik kijk 'smorgens, 's middags en 'avonds naar de nieuwsuitzendingen. Ik ben fan geworden van "Ella", enfin, ik heb nog nooit zoveel TV gekeken als nu. Ik ben een lijvig boek aan het lezen van Dan Brown: "Het verloren symbool" en ik surf naarstig op het internet en speel vaak online scrabble. Het is allemaal kwestie van mij bezig te houden. Buiten enkele kleine huishoudkarweitjes wordt het huishouden draaiend gehouden door mijn man. Er zijn echt momenten dat ik er schoon genoeg van heb van afhankelijk te zijn van anderen.
Vorige week vrijdag werd ik dus opnieuw geopereerd en was zondag terug thuis met de opdracht:  "vooral niet steunen of belasten". Vandaag moest ik op controle naar het ziekenhuis. Ik zit nu opnieuw voor twee weken in het gips, maar wel een loopgips ditmaal en ik mag met krukken voorzichtig beginnen lopen; Dat is voor mij al een hele vooruitgang. De antibiotica moet ik blijven innemen, want men wil geen risico meer lopen. Ik hoop nu toch dat het verder beter zal worden.

 

Een pluimpje voor mijn man, die voor mij steeds stand by moet zijn, die het huishouden moet doen, de boodschappen, die mij overal moet bij helpen, die ook zijn reizen en uitstapjes moet missen. Zijn wereld is  net zo beperkt geworden als de mijne.

 

16:46 Gepost door Alnie in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: blog, dagboek, gezondheid, blogdagboek, enkelbreuk |  Facebook | | |

21/09/2010

21 september

077.jpegVandaag begint de herfst en vandaag is mijn man jarig. Hij begint aan zijn 64ste herfst. Deze morgen kreeg hij reeds een paar telefoontjes en sms-jes en vanavond komen vrienden om het te vieren. Aangezien ik nog steeds in mijn rolstoel zit wordt het geen uitgebreid etentje, maar een kaasschotel. Het grootste deel van het werk moet de jarige zelf doen (tafel dekken, drankjes en hapjes serveren...).
Met de kinderen zouden we aanstaande zaterdag zijn verjaardag vieren, maar dat kan nu niet doorgaan, want dan lig ik in het ziekenhuis. De dokter heeft beslist de pinnen en de cerclagedraad die aan de binnenkant van mijn enkel zitten te verwijderen. Die veroorzaken teveel problemen: ontstekingen en wonde waaruit wondvocht komt. Ik wordt dus vrijdag 24 september opnieuw geopereerd en zal enkele dagen in het ziekenhuis moeten blijven. Het is eigenlijk veel te vroeg om het materiaal al te verwijderen maar volgens de dokter is dit de beste oplossing. De plaat en schroeven aan de andere kant van de enkel blijven zitten en worden in de loop van volgend jaar verwijderd.
Het blijft dus nog enkele weken sukkelen, maar ik hoop daarna dan toch vooruitgang te zien. Ik moet dus nog we wat geduld hebben. Toch blijf ik hopen tegen Kerstmis weer op de been te zijn.

 

09/09/2010

Bijbabbelen

Zoals reeds in de laatste berichtjes te merken was is er niet veel goed nieuws te melden. Ook nu kan ik niet veel positiefs schrijven.

Ik  zit nog steeds in mijn rolstoel. Het is nu reeds meer dan twee maanden geleden dat ik mijn enkel brak in Hongarije (drievoudige breuk) en ik had zo gehoopt al een stukje verder te zijn maar de herstelling verloopt niet vlot. Na de infectie waarvoor ik twaalf dagen werd opgenomen in het ziekenuis en het wachten tot er eindelijk geen wondvocht meer uit de enkel kwam, mocht ik een paar weken terug beginnen met kine en lichte steunoefeningen. Dus bracht mijn man mij elke dag naar de kinesist en keek ik vol hoop uit naar het moment dat ik weer een paar pasjes zou mogen doen. Helaas komt er na twee weken kiné opnieuw wondvocht vrij. Gisteren was ik op controle in het ziekenhuis en de dokter denkt erover het materiaal vroegtijdig uit de enkel te verwijderen omdat het teveel problemen veroorzaakt. Ik moet nu de kiné stopzetten en opnieuw antibiotica nemen. Volgende week wordt er een CT-scan genomen en beslist de dokter of hij de plaatjes en bouten zal verwijderen en wanneer. Voorlopig mag ik niets meer doen dan elke dag een paar steunoefeningen. Het ziet er dus niet naar uit dat daar vlug verandering in komt. Toch blijf ik hopen tenminste tegen Kerstmis weer op de been te zijn (ik bedoel  zonder krukken of andere hulpmiddelen).

Mijn man blijft dus nog een poosje mijn verzorger, kok en chauffeur en moet nog een hele poos alleen slapen, want ik kan nog steeds de trap niet op Huilen.

Eigenlijk leef ik van het ene doktersbezoek naar het andere in de hoop op beter nieuws.

13:40 Gepost door Alnie in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: babbels, dagboek, blogdagboek, gezondheid, enkelbreuk |  Facebook | | |

27/07/2010

Opnieuw in het ziekenhuis

Zaterdag 10/7 was ik opgelucht dat ik thuis was. De herstelperiode kon beginnen. Ik kon wel 6 tot acht weken niet lopen of staan op de gebroken enkel en dat vroeg toch wat aanpassingen. Maar zondag kreeg ik wat koorts, ik dacht van de emotie en de vermoeiende reis. Maandag moest ik op controle in het ziekenhuis, een afspraak die door mijn huisarts was geregeld. Maandagmorgen 12/7 had ik opnieuw lichtjes koorts. De uitslag van de bloedproeven die ze in het ziekenhuis namen wezen op een infectie en ik werd onmiddellijk opgenomen. En ik ben er tot vrijdag 23/7 gebleven. De infectie is nu bijna onder controle, maar ik moet nog veel antibiotica slikken.

Nu ben ik al enkele dagen thuis en besef nu pas hoe moeilijk het is al je maar een been hebt om op te staan. Ik kan bijna niets alleen doen. Met de rolstoel kan ik me wel wat behelpen, maar aankleden, wassen, toilet.. bijna overal heb ik hulp nodig.

Ik ben dus niet de enige die het lastig heeft, ook voor mijn man is het lastig want hij is degene die mij moet helpen en bovendien ook nog moet koken, wassen enz... Gelukkig hebben wij een poetshulp kunnen regelen op korte termijn.

Ik vermoed dat ik nog tot eind augustus niet zal mogen steunen of lopen en dan begint een lange revalidatie.

Ik probeer er de moed in te houden en hoop dat alles goed komt.

 

17:42 Gepost door Alnie in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gezondheid, enkelbreuk, dagboek, blogdagboek |  Facebook | | |